Dwóch przyjaciół rozmawia ze sobą w ciepły jesienny wieczór:

– Wydajesz się przygnębiony, o co chodzi?
– Jestem trochę zagubiony ostatnio…
– Co masz na myśli?
– Widzisz, zawsze chciałem zrobić coś wielkiego, coś znaczącego. Być kimś, kto jest mistrzem w tym, czemu się oddaje. No i mi nie wychodzi, nie wiem za co się zabrać, co robić…
– Dobrze to znam niestety.
– Tak?
– No pewnie, wydaje mi się, że to właśnie jest nasz problem. Chcemy zdobywać najwyższe szczyty, zapominając ubrać odpowiednie buty. Chcemy pisać powieści, nie zaczynając pracy nad pierwszym akapitem. Planujemy budowanie idealnej sylwetki w trakcie jedzenia frytek. Wszystko na opak.
– Prawda. Tylko co z tym zrobić?
– Myślę, że za bardzo skupiamy się na wielkich, odległych celach. To zamiast pomagać, odciąga nas od działań, które mogłyby nas do tego celu doprowadzić. Nasze życie rozgrywa się tu i teraz. Wielkie wyniki są sumą setek małych działań. To właśnie one są drogą do mistrzostwa.